आर्यादुर्गे देवी । निज भक्तां शांति सुख सदा देई ॥
इह पर शत्रू शमवुनि । निज सुख दे पाप तें लया नेई ॥१॥
शिशुदुःखा अवलोकुनि । जननी धावूनि उचलुनि धरिते ।
त्यापरि भक्तां संकटि । आर्यादुर्गा प्रशस्त तें करिते ॥३॥
अरिवर्गा नासुनिया । भक्तां सांभाळण्या सदा धावें ।
देवांनाहि जड असें । कार्य करुनि सज्जना सदा पावे ॥४॥
आर्यादुर्गा वरदाष्टक हें । गाईल भक्त जो नित्य ।
त्याचे अनिष्ट जाउनि । ह्रदयीं उगववेल ज्ञान आदित्य ॥८॥
