एके दिवशी, गाय जंगलात चरत असताना, जंगलात जाताना काही अंतरावर एका वाघाने तिला पकडले. वाघी त्याची भूक भागवण्यासाठी गायीला मारू इच्छित होता. गायीने वाघाला विनंती केली,
"माझ्या घरी एक वासरू आहे आणि ते खूप भूक लागले आहे. जर तू मला आता मारलेस तर माझे वासरू उपासमारीने मरेल." म्हणून, तिने वाघाला विनंती केली की तिला थोडा वेळ राहू दे जेणेकरून ती तिच्या वासराला वाढवू शकेल. वाघाने गायीची विनंती ऐकली आणि म्हणाली, "ते अशक्य आहे. जर मी तुला सोडले तर तू कधीही परत येणार नाहीस." गाय वाघाला म्हणाली, "मी माझ्या वासराला चारा देऊन परत येण्याचे वचन देते." वाघाने गायीची कळकळीची विनंती ऐकली आणि शेवटी म्हणाली, "तू जाऊ शकतेस, पण तुला लवकरच परत यायला हवे."
गाय ताबडतोब तिच्या गावात परतली आणि तिच्या वासराला दूध पाजले. मग ती पुन्हा जंगलात निघून गेली आणि तिच्या वासराला लवकरच परत येईल असे आश्वासन देत ती पुन्हा जंगलात गेली. लवकरच, ती जंगलात पोहोचली आणि रडू लागली. वाघगायीला शोधत होता आणि तिला परत पाहून आश्चर्यचकित झाला. वाघाने कधीही कोणत्याही प्राण्याकडून इतके गांभीर्य, नैतिकता आणि प्रामाणिकपणा अनुभवला नव्हता. गायीच्या प्रामाणिकपणाने तो प्रभावित झाला आणि वाघ म्हणाला, "मी तुला कोणत्याही प्रकारे इजा करू शकत नाही. त्याऐवजी, मी भविष्यात इतर वन्य प्राण्यांपासून तुझे रक्षण करेन." सूर्योदयापूर्वी गाय तिच्या वासराकडे परतली आणि ते आनंदाने जगले.
