१२ एप्रिल रोजी भारतीय संगीत क्षेत्राला एक अत्यंत दुःखद बातमी मिळाली. दिग्गज गायिका आशा भोसले यांचे निधन झाले आहे. मुंबईतील ब्रीच कँडी रुग्णालयात वयाच्या ९२ व्या वर्षी त्यांचे निधन झाले. त्यांच्या निधनाच्या बातमीने केवळ चित्रपटसृष्टीतच नव्हे, तर जगभरातील त्यांच्या लाखो चाहत्यांमध्येही धक्का बसला आहे.
छातीत संसर्ग आणि तीव्र थकवा जाणवत असल्याची तक्रार केल्यानंतर आशा ताईंना शनिवारी संध्याकाळी रुग्णालयात दाखल करण्यात आले होते. त्यांची नात, जनाई भोसले हिने सोशल मीडियावर त्यांच्या प्रकृतीबद्दल माहिती दिली. मात्र, डॉक्टरांनी शर्थीचे प्रयत्न करूनही, अनेक अवयव निकामी झाल्यामुळे त्यांचे निधन झाले.
आशा भोसले यांचा जन्म ८ सप्टेंबर १९३३ रोजी महाराष्ट्रातील सांगली येथे झाला. संगीत हा त्यांचा वारसा होता. त्यांची मोठी बहीण, लता मंगेशकर, त्यांच्या शुद्ध आणि शास्त्रीय गायनासाठी ओळखल्या जात असताना, आशा यांनी एक वेगळा मार्ग निवडला. त्यांनी स्वतःला कधीही एकाच क्षेत्रात मर्यादित ठेवले नाही. १९४३ मध्ये वयाच्या १० व्या वर्षी 'माझे बाळ' या मराठी चित्रपटातून आपल्या कारकिर्दीची सुरुवात करून, आशा ८० वर्षांहून अधिक काळ सक्रिय राहिल्या आणि आपल्या गायन प्रतिभेसाठी ओळख मिळवली.
आशा भोसले यांची सर्वात मोठी गायन प्रतिभा ही त्यांची श्रेणी होती. त्यांनी "आजा आजा मैं हूं प्यार तेरा" सारखी पेप्पी आणि कॅबरे गाणी लोकांपर्यंत पोहोचवतानाच, "उमराव जान" मधील "दिल चीज क्या है" आणि "आँखों की मस्ती" सारख्या गझलांनी आत्मा शांत केला.
सन्मान आणि कर्तृत्व
आशा भोसले यांना संगीत क्षेत्रातील योगदानाबद्दल भारताचा सर्वोच्च नागरी सन्मान असलेल्या पद्मविभूषण (२००८) पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले. त्यांना दादासाहेब फाल्के पुरस्कार, दोन राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार आणि अनेक फिल्मफेअर पुरस्कारही मिळाले. त्या केवळ एक गायिकाच नव्हत्या, तर एक यशस्वी उद्योजिकाही होत्या. त्यांची 'आशा' नावाची रेस्टॉरंट्स दुबई आणि यूकेमध्ये लोकप्रिय आहेत.
आशा भोसले यांच्या मालकीची जगभरात अंदाजे १० रेस्टॉरंट्स होती, ज्यामध्ये बर्मिंगहॅममधील दोन, कुवेतमधील पाच आणि दोहा, कतार, बहरीन व अबू धाबी यांसारख्या इतर अनेक मध्य पूर्वेकडील देशांमधील रेस्टॉरंट्सचा समावेश होता.
आशाताईंच्या निधनाने, अनेक दशके भारतीय संस्कृतीचे पोषण करणाऱ्या संगीताचा एक महासागर आटला आहे. त्यांची गाणी कायम आपल्या कानांत घुमत राहतील, कधी आपल्याला हसवतील तर कधी आठवणींच्या दुनियेत रमवतील.
