पती-पत्नीमधील भांडणाचं खरं कारण बहुतेकांना माहित नसतं

पती-पत्नीमधील भांडणं वरवर साध्या कारणांवरून (जसे की जेवण, उशीर किंवा खर्च) होत असल्याचं दिसतं, पण त्यामागे काही खोलवर रुजलेली मानसशास्त्रीय कारणं असतात. अनेकदा आपण लक्षणांवर उपचार करतो, पण रोगाच्या मुळापर्यंत पोहोचत नाही. पती-पत्नीमधील वादांची काही 'छुपी' पण खरी कारणं खालीलप्रमाणे असू शकतात:

वादांच्या पडद्यामागची खरी कारणं

अपेक्षांचा ओझं: लग्नापूर्वी दोघांच्याही मनात जोडीदाराबद्दल काही कल्पना असतात. "त्याने/तिने माझ्यासाठी असं करायला हवं होतं," ही भावना जेव्हा अपूर्ण राहते, तेव्हा ती निराशेच्या रूपात बाहेर पडते.

संवादाचा अभाव: नवरा-बायको संवाद तर साधतात, पण तो 'काय हवे आहे' यापेक्षा 'काय चुकले आहे' यावर जास्त असतो. समोरच्याचं म्हणणं ऐकून घेण्याऐवजी आपण उत्तर देण्यासाठी ऐकतो, तिथेच ठिणगी पडते.

भावनिक असुरक्षितता: जर एखाद्या जोडीदाराला असं वाटलं की त्याचं महत्त्व कमी झालं आहे किंवा जोडीदार त्याला गृहीत धरत आहे, तर ती व्यक्ती चिडचिड करून लक्ष वेधून घेण्याचा प्रयत्न करते.

भूतकाळातील ओझं: अनेकदा भांडण आजच्या विषयावर नसतं, तर दोन वर्षांपूर्वी झालेल्या एखाद्या घटनेचा राग मनात धरून असतं. जुन्या जखमा ताज्या केल्यामुळे सध्याचा मुद्दा बाजूला राहतो आणि वाद विकोपाला जातो.

तिसरी व्यक्ती किंवा हस्तक्षेप: कुटुंबातील इतर सदस्य किंवा मित्रमंडळींचा हस्तक्षेप सुद्धा वादाचं मोठं कारण ठरतं. "आमच्या दोघांमध्ये कोणाचं चालावं?" हा अहंकाराचा मुद्दा बनतो.

हे कसं टाळता येईल? 

'तू असं केलंस' म्हणण्यापेक्षा 'मला असं वाटलं' असं म्हणायला शिका.

प्रत्येक भांडण हे त्याच विषयापुरतं मर्यादित ठेवा, जुने हिशेब काढू नका.

दिवसातून किमान १५-२० मिनिटं कोणत्याही स्क्रीनशिवाय (मोबाईल/टीव्ही) एकमेकांशी गप्पा मारा.

जोडीदाराने केलेल्या छोट्या गोष्टीचंही कौतुक करा.

भांडण होणं हे जिवंत नात्याचं लक्षण आहे, पण त्या भांडणाने नात्यात दुरावा येण्यापेक्षा 'समज' वाढली पाहिजे. अनेकदा भांडण हे जिंकण्यासाठी नसतं, तर स्वतःचं अस्तित्व सिद्ध करण्यासाठी असतं. जर दोघांनीही "आपण एकाच टीममध्ये आहोत" हे लक्षात ठेवलं, तर वादाची धार कमी होते.